Nog in de zomer maakte ik een autoroute langs de Dunajec-rivier. Drie kastelen, een stuwmeer, en een brug gebouwd door één man – het werd een dag vol verrassingen. En het mooiste? Ik had de tijd, de zon en de rust. Geen haast, geen files, alleen maar ontdekken.
Om 9.00 uur ’s ochtends vertrok ik uit mijn pittoreske dorpje. Alleen. Dat is ook wel eens fijn. De auto in, raampje open, en de route gepakt naar mijn eerste stop: kasteelruïnes in Melsztyn. Ongeveer 45 minuten rijden – goed te doen.
Kasteelruïnes in Melsztyn – een vergeten wachter
Het kasteel in Melsztyn (spreek uit: melstin) dateert uit de 14e eeuw. Het werd gebouwd door Specimyr Leliwa, dezelfde man die ook de stad Tarnów stichtte. Door de eeuwen heen wisselde het kasteel van eigenaar, en het overleefde zelfs de Zweedse Zondvloed – het hield stand tegen het leger van Karel X Gustaaf. Maar uiteindelijk was het de Confederatie van Bar (18e eeuw) die de muren brak. Wat daarna volgde? Schatzoekers die het kasteel uit elkaar haalden, en later de plaatselijke bewoners die de stenen gebruikten voor hun eigen huizen.
De afgelopen jaren heeft de gemeente gelukkig wat werk verricht, waardoor je de ruïnes nu kunt beklimmen. En dat uitzicht! Je kijkt uit over de vallei van de Dunajec, en je begrijpt meteen waarom dit ooit een strategische plek was.
Praktisch: er is een klein parkeerplaatsje, maar plek voor maar een paar auto’s. Kom op tijd.
Kasteel in Czchów – een naam om te onthouden (en uit te spreken)
Het volgende punt op mijn route was het kasteel in Czchów. De naam is een uitdaging voor niet-Polen – ik zat zelf ook op mijn hoofd te krabben hoe ik het fonetisch moest opschrijven. Mijn beste poging: tchoef.
Dit romaanse kasteel ligt op een heuvel die vroeger de ‘Wacht aan de Dunajec’ heette. Het is een onbekend pareltje onder buitenlandse toeristen, en dat is eigenlijk jammer, want het is een mooie, kleine plek. Je kunt de toren beklimmen en de funderingen van het oude kasteel zien. En het uitzicht? Prachtig.
Op het plein van het kasteel kun je een expositie van artilleriewapens bewonderen, voornamelijk uit de middeleeuwen. Je ziet onder andere een onager, arcubalista of een falconet. En je zult niet teleurgesteld zijn over het uitzicht!
Ben je met de auto? Dan kun je makkelijk in de buurt van het kasteel parkeren. Het bezoek aan het kasteel is gratis. Je betaalt slechts voor het beklimmen van de toren.
Kasteel in Tropsztyn – klein, maar verrassend
Vanaf Czchów reed ik verder naar Tropsztyn. Hier kun je kiezen: parkeer vlakbij het kasteel (plek voor zes of zeven auto’s) of iets verderop, langs de oever van de Dunajec. Ik koos voor de tweede optie – en wat een entree! Toen ik uit de auto stapte, zag ik dit:
Vanaf de rivier zie je alleen de toren met de wapperende Poolse vlag. Het kasteel zelf is niet groot, maar eenmaal binnen is het verrassend. Het is een van de vele ‘wachten’ aan de Dunajec, en het heeft iets mysterieus – alsof het zich verstopt voor de buitenwereld.
Het kasteel in Tropsztyn met zijn verrassende binnenkant is één van de vele wachten aan de zuidelijke rivier Dunajec.
Stuwmeer en dam in Rożnów – een kunstmatig wonder
Daarna reed ik naar het Rożnów-meer – een kunstmatig meer dat tussen 1935 en 1941 werd gebouwd. Het is niet zomaar een meer; het is een waterkrachtcentrale die nog steeds elektriciteit levert aan de omliggende dorpen (56 MW, voor wie het interessant vindt). Het meer is nu een populaire toeristische plek: je kunt er zwemmen, een boot huren, of gewoon genieten van het uitzicht.
De brug van boer Stach – het mooiste verhaal van de dag
Mijn laatste stop was de brug die een boer in zijn eentje heeft gebouwd. Jan Stach had geen toegangsweg naar zijn boerderij, dus besloot hij zelf maar een brug te bouwen. Drie jaar lang, tussen 1968 en 1971, werkte hij aan deze constructie. De brug is 13 meter hoog, 20 meter lang en 7,5 meter breed – en hij staat er nog steeds.
Het is zo’n simpel, maar ontroerend verhaal. Eén man, zijn eigen handen, en een droom om zijn boerderij bereikbaar te maken. Ik stond erbij en dacht: dit is Polen. Geen groots project, maar doorzettingsvermogen.
Terug naar huis
Ik reed terug met een hoofd vol indrukken – en een camera vol foto’s. De zon, de rivier, de kastelen, de brug. Het was een dag zoals je die hoopt te hebben in de zomer: warm, rustig, en vol kleine ontdekkingen.
En jij? Ben je wel eens in deze regio geweest? Of heb je een eigen favoriete route langs de Dunajec? Laat het me weten!
