Europa veroordeelde ‘lhbt-vrije’ zones in Polen, bericht De Telegraaf. ‘Meerderheid Europees Parlement veroordeelt LHBT-vrije zones in Polen’, meldt OUTtv. ‘Moedigt Poolse regering “homovrije zones” aan?’ vraagt de Belgische VRT NWS zich af. En verder lezen we in dat artikel: ‘Pride-marsen worden verboden, terwijl extreemrechtse tegenbetogers geen strobreed in de weg wordt gelegd’. Op het NPO Journaal zag ik onlangs een uitgebreid rapport over dit onderwerp. Maar wat is eigenlijk waar? Worden LHBT-mensen in Polen gediscrimineerd? Mogen zij bepaalde gemeentes niet betreden? In dit artikel ga ik de situatie rondom de ‘LHBT-vrije zones’ in Polen uitleggen.

Ten eerste zijn deze stickers niet tegen LHBT-mensen bedoeld, maar tegen de LHBT-ideologie. Het is NIET de bedoeling dat LHBT-mensen bepaalde publieke gelegenheden niet zouden mogen betreden – want hoe zouden de autoriteiten dit überhaupt kunnen uitvoeren?

De aanleiding voor het creëren van de stickers was de zogenaamde ‘LHBT-kaart’ – in Nederland beter bekend als het document ‘Richtlijnen voor seksuele en relationele vorming in Europa’. Deze ‘LHBT-kaart’ zou op basis- en middelbare scholen geïntroduceerd moeten worden. De richtlijnen zijn trouwens in verschillende talen beschikbaar, zoals Frans, Nederlands, Pools, Engels en Duits.

Volgens de meeste Poolse ouders wordt hierdoor de grens overschreden die voortkomt uit hun levensbeschouwelijke overwegingen. De grens tussen wat de school in de opvoeding zou kunnen betekenen en de rol van de ouders vervaagt – totdat die grens misschien binnenkort helemaal niet meer bestaat. De Poolse ouders vinden dat het hun verantwoordelijkheid is om hun kinderen op te voeden met betrekking tot relaties en seksualiteit.

Op Euronews werd beweerd dat Poolse ouders tegen seksuele voorlichting zijn. Dat is niet waar. Poolse ouders zijn van mening dat seksuele educatie in overeenstemming moet zijn met de leeftijd van de kinderen en hun emotionele ontwikkeling. En dat is gewoon heel logisch en redelijk.

De ‘kaart van haat’, zoals de westerse media die noemen, geeft aan waar de lokale gemeenteraad tégen de Europese richtlijnen voor seksuele voorlichting (in deze vorm) heeft gestemd en waar de motie is aangenomen. Het is dus geen ‘kaart van haat’. Deze kaart laat zien waar ouders betrokken willen zijn bij de seksuele opvoeding van hun kinderen, en zij wensen niet dat de gender-ideologie door de overheid wordt opgedrongen.

Kortom: deze stickers zijn niet tegen LHBT-mensen gericht, en Poolse ouders willen zelf beslissen over de seksuele opvoeding van hun kinderen.

De foto’s zijn afkomstig van de voorkant van de tijdschrift Gazeta Polska.