1. Interne zwakte en politieke anarchie van Polen (VOORWAARDE)
    • Kern: Dit maakte Polen extreem kwetsbaar.
    • Redenen: Het Liberum Veto, corruptie, het omkopen van edelen door buitenlandse mogendheden, economische stagnatie en het grote sociale conflict tussen de machtige adel en de onderdrukte boerenbevolking.
  2. Geopolitiek en expansiedrift van de duren (DRIJFVEER)
    • Kern: Dit was de actieve motor achter de delingen.
    • Redenen: Territoriaal expansionisme, het elimineren van een potentiële rivaal (of het voorkomen dat een ander het land zou overheersen), en het veiligstellen van strategische grenzen en handelsroutes. De deling was ook een manier voor de drie keizerrijken om onderling conflict te voorkomen door elkaar te “compenseren” met Pools grondgebied.
  3. Ideologische en maatschappelijke tegenstellingen (KATALYSATOR)
    • Kern: Dit gaf een extra rechtvaardiging en versnelde het proces.
    • Redenen: Angst voor het verlichtingsdenken en revolutie (na de Grondwet van 1791). Daarnaast speelden religieuze verschillen een rol (katholiek Polen vs. orthodox Rusland/protestants Pruisen), en het verschil tussen het Poolse adelsdemocratische model en de absolutistische monarchieën van de buren.
  4. De internationale context (FACILITATOR)
    • Kern: Dit maakte de delingen mogelijk.
    • Redenen: De afwezigheid van een sterke tegenkracht. Traditionele tegenstanders van Russische/Pruisische expansie (zoals Frankrijk, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en het Ottomaanse Rijk) waren verzwakt, intern verdeeld, of te druk met andere conflicten (zoals de Franse Revolutie en Napoleontische oorlogen) om effectief in te grijpen